سلامت قلب؛ علائم و عواملی که نباید نادیده گرفته شوند
بیماریهای قلبی و عروقی از مهمترین مشکلات سلامت در سراسر جهان هستند. برخی عوامل خطر این بیماریها قابل کنترلاند و توجه به فشار خون، چربی خون، قند خون، فعالیت بدنی و سبک زندگی میتواند نقش مهمی در حفظ سلامت قلب داشته باشد.
عوامل خطر بیماریهای قلبی چیست؟
احتمال بروز بیماریهای قلبی تحت تأثیر عوامل مختلفی قرار دارد. برخی از مهمترین آنها عبارتاند از:
- فشار خون بالا
- کلسترول و چربی خون بالا
- دیابت
- مصرف دخانیات
- اضافهوزن و چاقی
- کمتحرکی
- رژیم غذایی نامناسب
- افزایش سن
- سابقه خانوادگی بیماریهای قلبی
داشتن یک یا چند عامل خطر لزوماً به معنی ابتلا به بیماری قلبی نیست، اما میتواند ضرورت توجه بیشتر به سلامت قلب را نشان دهد.
برای داشتن قلب سالمتر چه کارهایی میتوان انجام داد؟
فعالیت بدنی منظم
فعالیت بدنی متناسب با شرایط جسمانی میتواند به کنترل وزن، فشار خون و سلامت سیستم قلبیعروقی کمک کند. نوع و شدت ورزش در افراد دارای بیماری زمینهای بهتر است با نظر پزشک تعیین شود.
تغذیه متعادل
مصرف بیشتر سبزیجات، میوهها، غلات کامل و منابع مناسب پروتئین و کاهش مصرف غذاهای بسیار فرآوریشده، نمک زیاد و چربیهای نامناسب میتواند بخشی از یک الگوی غذایی سالم برای قلب باشد.
کنترل فشار خون، قند و چربی خون
فشار خون و افزایش قند یا چربی خون ممکن است برای مدتی بدون علامت باشند. به همین دلیل اندازهگیری و بررسی آنها در افراد واجد شرایط اهمیت دارد.
پرهیز از دخانیات
مصرف دخانیات یکی از عوامل مهم و قابل پیشگیری بیماریهای قلبیعروقی است و ترک آن میتواند فواید قابلتوجهی برای سلامت قلب و عروق داشته باشد.
چه علائمی را باید جدی گرفت؟
درد یا احساس فشار در قفسه سینه، تنگی نفس، تعریق سرد، ضعف یا سرگیجه شدید و درد یا ناراحتی منتشرشونده به بازو، شانه، پشت، گردن یا فک میتواند در برخی موارد با مشکلات قلبی مرتبط باشد.
علائم همیشه در همه افراد یکسان نیستند. در صورت بروز علائم شدید، ناگهانی یا مشکوک به حمله قلبی، باید فوراً از خدمات اورژانس پزشکی کمک گرفت.
جمعبندی
مراقبت از قلب فقط مربوط به دوران سالمندی نیست. اصلاح سبک زندگی و کنترل عوامل خطر از سالهای جوانی میتواند در سلامت بلندمدت قلب و عروق مؤثر باشد. بررسی دورهای وضعیت سلامت نیز به شناسایی زودهنگام عوامل خطر کمک میکند.
توجه: این مطلب برای افزایش آگاهی عمومی تهیه شده است و جایگزین تشخیص و توصیه پزشک نیست.
